Ομορφα, κούκλα μου.
Ομορφα.
Σταμάτα, κούκλα μου.
Θέλω όλοι σας...
να πάρετε ένα φτηνό ρολόι.
Απ' αυτά τα άθραυστα...
που δε χάνουν ούτε λεπτό.
-Ξέρουμε ότι αργήσαμε, κύριε Αντερσεν. -Αργήσατε δυο ώρες!
Η δουλειά αρχίζει εδώ στις 6 το πρωί.
-Και ισχύει για όλους. -Μάλιστα.
Κοιμηθήκαμε στο Μπούζμαν.
Αδειασε η πόλη. Δεν έχει ψυχή.
Ολοι έχουν πάει στον ποταμό Ρούμπυ.
-Τι να κάνουν; -Για χρυσάφι.
Στο Ρούμπυ;
Εχει στερέψει ο χρυσός.
Είναι καινούργια φλέβα. Τριάντα χιλιόμετρα από δω.
Προς το Μπήβερχεντ. Πες του, Σμάιλυ.
Η αλήθεια είναι πως, τα παιδιά κι εγώ σκεφτήκαμε...
να πάμε κι εμείς να ρίξουμε μια ματιά.
Εχω 1500 ζώα που πρέπει να μετακινηθούν πριν χιονίσει.
Γι' αυτό σας πήρα.
-Θα θέλαμε να σας βοηθήσουμε... -Να με βοηθήσετε;
Εχουν φύγει οι πάντες.
Μόνο εμείς οι πέντε μείναμε.
Ωστε έτσι, ε;
Μας θέλετε μέρα νύχτα, ακόμη και τα Χριστούγεννα.
-Πληρωμή κάθε Σάββατο. -Εχει και πιο εύκολα λεφτά.
Να τι προτείνουμε.
Θα πάμε να ρίξουμε μια ματιά δυο τρεις βδομάδες.
Αν δεν γίνει τίποτα, παίρνουμε τους άλλους και γυρνάμε.
Εχετε το λόγο μου. Ετσι, παιδιά;
Ακριβώς.
-Το λόγο σας; -Μάλιστα.
Ακούστε το δικό μου λόγο.
Μαζέψτε τα και χαθείτε από μπροστά μου.
Αμέσως!
Χαμένοι.
Ακου να πάνε...
να μου τη φέρουν έτσι. Τα μούτρα.
Ακουσα τα πιο πολλά. Για να δω.
Ερχεται ένας τρελός στην πόλη με μια χούφτα χρυσόσκονη...
και κάθε βλαμμένος στην περιοχή τον ακολουθεί.
Στον καιρό μου εμένα, ο λόγος σου ήταν συμβόλαιο.
Αλλάξανε τα πράγματα, Γουίλ.
Ναι.
Πρέπει να πάω στου Μπίγκελοου να δω ποιον θα βρω.
Ισως ο Χένρυ...
Είναι 60 χρονών, Γουίλ.
Κι εγώ.
Πολλή φασαρία εδώ.
Ολη τη βδομάδα είναι έτσι.
Βρήκες τίποτα;
Οχι.
Πενήντα χιλιόμετρα έκανα σήμερα...
και δεν βρήκα ούτε έναν που να μπορεί...
να μου δώσει ένα χέρι.
-Βρήκες τον Πάρκερ; -Ναι.
Η γυναίκα του γεννάει.
Ο Μίλλερ;
Η δική του θέλει μωρό.
Τρεις βδομάδες είναι παντρεμένος, ο αλήτης.
Αν δεν πουλήσεις φέτος τα ζώα σου, τα πουλάς του χρόνου.
Κι οι λογαριασμοί;
Τους πληρώνεις του χρόνου. Οι πιο πολλοί το κάνουν έτσι.
Εγώ δε θέλω χρωστούμενα.
Λίγο πιο ζόρικος να 'σουνα...
δε θα 'σκυβες να βάλεις ούτε τις μπότες σου.
Ασ' τα σχόλια και βάλε να πιω.
Σκέφτηκες ποτέ να πάρεις παιδιά;
Τι παιδιά;
Μαθητές.
Ναι, βέβαια. Και γυναίκες.
Γιατί όχι και τη μάνα μου; Είναι μόνο 92 χρονών.
Δεν έχεις και πολλές επιλογές.
Ολοι οι μαθητές είναι κάτω απ' τα 15.
Είναι αμούστακα ακόμα. Εγώ θέλω άντρες.
Πόσων χρονών ξεκίνησες εσύ;
-Και τι σημασία έχει; -Πόσων χρονών ξεκίνησες;
-Εκείνη την εποχή... -Πόσο;
Δεκατριών.
Φορούσα όμως τα ρούχα του γέρου μου.
"Αυτό το εξάρτημα έχει σχεδιαστεί...
"για να καθορίζει το μήκος του φορέματος.
"Φοριέται στη μέση, έχει δυο άκρα..."
Γεια σας.
Γεια σας, Δεσποινίς Ελλεν.
Αποφασίσατε ότι χρειάζεστε συμπληρωματικά μαθήματα;
Δε θα μας έκαναν κακό, αλλά ήρθαμε έτσι, για επίσκεψη.
Περάστε, τότε.
Καθήστε, παρακαλώ.
Δεν έχουμε συχνά επισκέψεις.
Διαβάζαμε από τον κατάλογο του Μοντγκόμερυ Γουάρντ.
Αρκετά σωστή γλώσσα και έχει πάντα πολύ ενδιαφέρον.
Ελίζαμπεθ, συνεχίζεις, παρακαλώ;
"...το μακρύτερο από τα οποία έχει ένα γάντζο...
"που κρατάει το μήκος της φούστας στο επιθυμητό μάκρος...
"και το κοντύτερο μπορεί να συγκρατεί τη βεντάλια.
"Φορέθηκε πολύ στο Σικάγο την προηγούμενη σεζόν...
"και θεωρείται σχεδόν απαραίτητο απ' τις γυναίκες."
Ευχαριστώ, Ελίζαμπεθ.
Για ν' ακούσουμε πόσο καλά διαβάζουν και τ' αγόρια, τώρα.
Κλείστε τους καταλόγους κι ανοίξτε τα αναγνωστικά σας.
Τσαρλς Χάννικατ.
Θα μας διαβάσεις τη σημερινή άσκηση;
"Γεια και χαρά σου, ευθύμιο..."
Ευθύμιο;
Εύθυμο.
"...εύθυμο πνεύμα, πουλί δεν ήσο ποτέ."
Ησουν;
"Πουλί δεν ήσο ποτέ."
"Ως άνωθεν εξ ουρανού..."
Κάνε πέρα!
-Τι έχεις; -Τίποτα.
Χόμερ, βγάλε το χέρι σου από πίσω!
Και άνοιξέ το!
Σταματήστε αμέσως!
Καθήστε κάτω!
Παράτα τα, Γουίλ.
Εχεις κινήσει γη και ουρανό.
Τι σκέφτεσαι;
Εσένα.
Γυναίκες σαν εσένα, ζουν πολλά χρόνια.
Οι αδερφές θάβουν τους άντρες τους.
Ετσι μάλλον θα κάνεις κι εσύ.
Και δεν θέλω να σε δω...
να γίνεις μαγείρισσα κανενός άλλου.
Σαράντα χρόνια σου μαγειρεύω.
Και καλά, μάλιστα.
Κάνει ψύχρα.
Πάμε να πιούμε ένα φλιτζάνι καφέ.
Σ' ένα λεπτάκι.
Π' ανάθεμα τον Ανς!
Αυτός τους ξεσήκωσε.
Ας πάω να τελειώνουμε μια και καλή.
Μη τους αγριέψεις.
Θα ταξίδευαν τη μισή νύχτα για να είναι εδώ τέτοια ώρα.
Καλημέρα, παιδιά.
Καλημέρα, κύριε Αντερσεν.
Φαίνεται πως θα κάνει καλό καιρό σήμερα.
Μπορώ να σας βοηθήσω;
Ο Ανς Πήτερσεν είπε πως ψάχνετε εργατικά χέρια.
Ηρθα να κάνουμε αίτηση.
Εχει κανείς σας ξαναμεταφέρει ζώα;
Τα έχετε βγάλει ποτέ για βοσκή;
Τι ξέρετε να κάνετε;
Ξέρουμε να καβαλάμε.
Οι πιο πολλοί ξέρουν λάσο. Μερικοί είναι καλοί στη σκοποβολή.
Κάτι είναι κι αυτό.
Μη νομίζετε ότι η δουλειά αυτή είναι σαν να πηγαίνετε εκδρομή.
Θα 'χετε να κάνετε με τα πιο ηλίθια...
και κακόβολα ζωντανά στον πλανήτη.
Τα γελάδια είναι σκέτος μπελάς και δε σ' αφήνουν να ησυχάσεις.
Και τ' άλογα δεν είναι καλύτερα.
Μια και μιλάμε γι' άλογα...
Εχω μια φοραδίτσα εκεί μέσα.
Τη λένε Τρελο-Αλίκη.
Θα μετράω ως το δέκα κι όποιος την καβαλάει ακόμα...
θα τον έχω υπόψη μου όταν είναι να πάρω κόσμο.
Ευχαριστώ.
Ομορφα, κούκλα μου.
Ομορφα.
Ομορφα. Εδώ είμαστε.
Ποιος είναι πρώτος;
Θα της βάλω τη σέλα μέχρι να αποφασίσετε εσείς.
Αποφασίσατε;
Πάω εγώ πρώτος.
Θ' αρχίσω να μετράω μόλις κάτσεις στη σέλα.
Πέντε. Εξι.
Εφτά. Οχτώ.
Τώρα!
Ξεπέζεψε.
Με λένε Χάννικατ.
Είμαι 15 χρονών.
Ολοι με φωνάζουν Κοκαλιάρη.
Ομορφα, κορίτσι μου.
Επόμενος εγώ.
Ομορφα, κούκλα μου. Ομορφα.
Είναι ζόρικη. Μη χαλαρώνεις.
Πήδα κάτω, μικρέ! Πήδα κάτω!
Με λένε Χόμερ Γουήμς, κύριε Αντερσεν.
Ελπίζω να μην την ζόρισα.
-Είσαι καλά; -Μάλιστα.
Εμένα με λένε Κλάυντ Πόττερ. Με φωνάζουν Χοντρούλη.
Προς τα κει το πάω κι εγώ.
Εμένα με λένε...
Τον λένε Μπομπ Γουίλσον. Τα χάνει καμιά φορά.
Εγώ είμαι ο Τσάρλυ Σβαρτζ. Είμαι Εβραίος.
Το λέω σ' όλους. Σ' εσάς μόνο δεν το είχα πει.
Θα 'χεις πολλή δουλειά, τότε.
Εντάξει. Επόμενος;
Εγώ.
Καλημέρα.
Κλείσε το φράκτη.
Είδες;
Πάρτ' το. Τώρα νομίζω ότι θα τα καταφέρεις.
Κράτα το εσύ.
Για χωρίστε.
Χωρίστε!
Κοκαλιάρη, ξανανέβα στο φράχτη.
Γρήγορα.
Ηρεμα!
Είσαι καλά;
Μάλιστα.
Δε σε είδα στο σχολείο.
Δεν πάω σχολείο.
Εχεις όνομα;
Σιμαρρόν.
Αυτό είναι μισό. Το υπόλοιπο;
Δεν έχω άλλο. Είμαι λάθος της φύσης.
Τα κατάφερες μια χαρά.
Πρέπει όμως να σκεφτώ αν σε πάρω.
Δε βλέπετε καλά τον πίνακα;
Χόμερ, Μπομπ, πάρτε αυτές τις πλάκες...
και βάλτε τις κάτω απ' τα πόδια του πίνακα να σηκωθεί λιγάκι...
για να βλέπουν όλοι την κάτω μεριά.
Πολύ καλύτερα.
Σας ευχαριστώ.
Οταν τελειώσετε την αντιγραφή, μπορείτε να πάτε σπίτια σας.
Θα ήθελα να μιλήσω στ' αγόρια πριν τελειώσει το μάθημα, αν επιτρέπετε.
Θέλετε να μιλήσετε και στα κορίτσια;
Οχι, δεν νομίζω.
Δεν έχω τίποτα να τους πω.
Αρα, πρόκειται για αντρικές υποθέσεις. Το σεβόμαστε και σας αφήνουμε.
Κορίτσια...
Δεν περιμένω να πάω...
στο Μπελ Φουρς με ένα μόνο γελάδι...
αλλά είμαι στριμωγμένος...
γι' αυτό σας προσλαμβάνω.
Ακούστε πώς θα γίνει.
Είμαι άντρας κι είστε παιδιά.
Είστε άσχετοι με τη δουλειά.
Ούτε καν καουμπόηδες, όπως λέει η λέξη.
Και θα σας το θυμίζω κάθε ώρα και στιγμή.
Εδώ είναι το Νταμπλ Οου.
Εδώ είναι το Μπελ Φουρς.
Εξακόσια πενήντα χιλιόμετρα μακριά και από τις χειρότερες διαδρομές.
Και ο μόνος τρόπος για να τα καταφέρουμε...
είναι να παίρνετε εντολές.
Εγινε σαφές;
Μάλιστα.
Φέρτε κουβέρτα...
ένα ζευγάρι καλά σκοινιά...
άλογο, αν έχετε.
Θα έχετε το καλύτερο φαί στην περιοχή...
καθόλου ξεκούραση κι ελάχιστο ύπνο.
Και 50 ασημένια δολάρια...
αν τα καταφέρουμε ως το Μπελ Φουρς.
Να είσαστε στο ράντσο μου...
την πρώτη Δευτέρα των διακοπών στις 5 το πρωί.
Και να είσαστε αποφασισμένοι.
Διότι, τότε αρχίζει πραγματικά το σχολειό.
Κύριε Αντερσεν;
Ναι;
Ολοι μας;
Ελα δω.
Οποιος είναι τόσο ψηλός.
Θα πρέπει να γύρισαν όλη την περιοχή για να βρουν τόσα πολλά καινούργια καπέλα.
Ξέρεις...
πρέπει να τους μαγειρεύεις μέχρι να έρθει ο μάγειράς μου.
Δεν με πειράζει.
Μ' αρέσει η φασαρία που κάνουν.
Ετσι και ξαναβγάλει κανείς μαχαίρι...
θα δοκιμάσει για τα καλά τη ζώνη μου.
Τι έγινε πάλι;
Πες μου εσύ.
Τι έγινε εδώ;
Του 'πε κάτι για τη μάνα του.
Τι του είπε;
Η μάνα σου είναι πουτάνα.
-Καταλαβαίνετε ισπανικά, κύριε Αντερσεν; -Ναι.
Το ίδιο κι ο Κοκαλιάρης.
Εξαφανίσου.
Καβάλα τ' άλογό σου και χάσου από δω.
Εντάξει. Εχει κι αλλού να πάω.
Δώσ' μου πίσω το όπλο μου.
Δε συνηθίζω να ρίχνω λάδι στη φωτιά.
Τριάντα δολάρια το πλήρωσα.
Στείλε μου το λογαριασμό.
Θα τον πάρεις, κύριος.
Οποιος έχει σιδηρικό, να το ρίξει εδώ.
Πετάξτε τα στο καρότσι.
Κι εννοώ, ό,τι πυροβολεί.
Οποιον βρω κι έχει πάνω του το παραμικρό πιστόλι...
θα τον κρεμάσω στα 20 μέτρα με σκοινί.
Πυροβόλησες ποτέ μ' αυτό το πράμα;
Οχι.
Ολα αυτά θα κλειδωθούν στην αποθήκη.
Αν έχετε διαφορές, να τις λύνετε σαν τους ταύρους.
Βάλτε στην άκρη τις κουβέρτες και...
καβαλήστε τ' άλογα, να δούμε τι ξέρετε.
Εντάξει, άσ' το τώρα.
Φέρε το σίδερο, Τσάρλυ.
Σαράντα χρόνια, και δεν μπορώ να συνηθίσω τη μυρωδιά.
-Εσύ. -Μάλιστα.
-Πώς σε λένε; -Χάρντυ Φιμπς.
Τράβα να πιάσεις ένα.
Μου κάνεις.
Απ' το ξημέρωμα ως τη νύχτα τσακώνονται.
Τη μια κερδίζει ο νέος, την άλλη ο μεγάλος.
Ο νέος είναι πιο δυνατός.
Ο μεγάλος έχει πιο πολλή πείρα.
Αυτός εκεί είναι ο μεγάλος.
-Εξω απ' το νερό τη μύτη του. -Προσέχετε!
Κρατάτε το σκοινί.
Σταθερά. Τραβήξτε τώρα!
Σιγά σιγά.
Προσέχετε τα κέρατά του.
Τον πιάσατε.
Κρατήστε τον εκεί τώρα.
Ψηλά τη μύτη του.
Πίσω το κεφάλι του.
Εντάξει, πάρτε τον!
Τραβάτε!
Πάρτε τον από κει!
Χρειάζεστε βοήθεια;
Οχι, μια χαρά τα πάνε.
Ο κύριος Γουίλ Αντερσεν;
Πώς μπορώ να σας βοηθήσω;
Ο καθένας μας μπορεί να κάνει κάτι για τον άλλο.
Με λένε Ασα Γουώτς. Πώς πάει;
Από δω ο Χένρυ Γουίλλιαμς και ο Ρεντ Τάκερ.
Είναι μαζί μου.
Ακούσαμε ότι μεταφέρετε το κοπάδι και χρειάζεστε βοήθεια.
Σωστά ακούσατε.
Είμαστε οι καλύτεροι.
Δεν είστε απ' αυτά τα μέρη.
Οχι, είμαστε απ' το Ντέντον.
Ψάχναμε κι εμείς χρυσάφι στον ποταμό Ρούμπυ...
σαν όλους τους άλλους χαζούς.
Τις τελευταίες 22 μέρες βρήκαμε χρυσόσκονη που άξιζε 2 δολάρια όλη κι όλη.
Δεν είναι τρομερό;
Θέλουμε να ξαναγυρίσουμε στη δουλειά μας, τα γελάδια.
Πού έχετε δουλέψει;
Σ' όλες τις μεγάλες φάρμες στη Βόρεια Μοντάνα. Μη σας λέω ονόματα.
Οχι, να μου τα πεις.
Εντάξει. Στου Οσκαρ Γουέστ, στο Τριπλ-Ντη...
στου Τζωρτζ Τόμσον, στου ΜακΝήλ...
στου Ντίλλαρντ Φαντ στη Σάντα Ρόζα.
Πόσο δουλέψατε στου Φαντ;
Τα τελευταία οχτώ χρόνια.
Πολύ καλός άνθρωπος.
Αν δεν ήμασταν τόσο ηλίθιοι, θα ήμασταν μαζί του τώρα.
Κι αν ήσασταν, θα 'σασταν μακαρίτες τώρα.
Ορίστε;
Του σήκωνα το φέρετρο πριν από πέντε χρόνια.
Με πιάσατε στα πράσα, ε;
Κύριε Αντερσεν, με συγχωρείτε. Είπα ψέματα.
Βρήκα τα ονόματα από το βιβλίο της Ενωσης Κ τηνοτρόφων.
Μόλις βγήκαμε κι οι τρεις απ' τη φυλακή και...
αλλά έτσι και το πεις, σου κλείνουν όλες τις πόρτες.
Δυστυχώς δεν μπορώ να σας πάρω.
Τι θα πει δεν μπορείτε να μας πάρετε.
Δεν θα σας πάρω.
Θα κάνετε σαν τους άλλους; Δεν μας δίνετε μια ευκαιρία να διορθωθούμε;
Δεν έχω πρόβλημα με κάποιον που έχει κάνει φυλακή, αλλά με τα ψέματα.
Είστε πολύ σκληρός, κύριε Αντερσεν.
Η ζωή είναι σκληρή. Εχω δουλειά τώρα.
Πριν συνεχίσετε τη δουλειά σας, θέλω να σας ρωτήσω κάτι.
Ποιους θα πάρετε βοηθούς για να μεταφέρετε το κοπάδι;
Αυτά τα κουτσούβελα;
Ξέρετε ότι δεν σας κάνουν.
Ξέρετε τι χρειάζεστε για να τα μεταφέρετε;
Καροτσάκια.
Ο,τι χρειάζομαι, θα το βρω μόνος μου.
Δεν αμφιβάλλω.
Καλή τύχη, κύριε Αντερσεν.
Ανεβείτε στ' άλογα.
Αυτά είναι τα άλογά σας.
Ολο το χειμώνα ζούσαν ελεύθερα. Θα τα ημερέψουμε στη διαδρομή.
Ξεκινάμε με την ηλικία. Ποιος είναι πιο μεγάλος;
Εγώ.
Πάρε ένα σκοινί.
Εντάξει.
Ορίστε.
Θα μου βάλετε λίγο ακόμα;
Βεβαίως.
Τόσο τρως και στο σπίτι σου;
Σημαδεύαμε αγελάδες όλη μέρα.
Δεν μπορεί να πεινάνε τόσο. Για επίδειξη το κάνουν.
Γεια σας. Με ψάχνατε;
Ποιος είσαι εσύ;
Τζεμπεντάια Νάιτλινγκερ.
Λευκό περίμενα εγώ.
Τον Τζιμ Γουήλερ. Τι έπαθε;
Μέθυσε την Κυριακή και τη Δευτέρα παντρεύτηκε.
Ηρθα εγώ στη θέση του.
Του είπα ότι χρειαζόμουν βοήθεια κι είπε ότι δε θα με παρατούσε.
Αυτός δεν πλύνει καν τα χέρια του προτού αρχίσει να μαγειρεύει.
Εγώ τα πλένω.
Ξέρεις να μαγειρεύεις;
Μηλόπιτα.
Με πράσινα λεπτοκομμένα μήλα.
Λαρδί, αλεύρι, αλάτι και νερό.
Ζάχαρη, κανέλα, λίγο βούτυρο.
Τρεις χαρακιές στην κρούστα. Μια για τον ατμό...
και δυο επειδή έτσι το έκανε η μάνα μου.
Γεια σας, κυρία. Τα λέω σωστά;
Ναι, όντως.
Η κυρία Αντερσεν.
Εχεις ξαναπάει σε μεταφορά κοπαδιών;
Στο Ορεγκον, το Τσίσχολμ...
στη Σάντα Φε κι αλλού.
Δεν ξέρω.
Μ' αρέσει να ταξιδεύω με κάποιον που ξέρω.
Θα με μάθετε κι εμένα.
Τι μισθό θέλεις;
Οσο πιο πολλά μου δώσετε.
Εκατό δολάρια.
Εκατό;
Τόσα είναι.
Αν δεν μας πιάσουν πλημμύρες, παγετοί, αν δε μας χιμήξουν τα ζώα...
ή δεν μας επιτεθούν Ινδιάνοι...
θα έχει πάντα μπόλικο φαί κι αρκετό καφέ. Αλλά...
θα σας κοστίσει 125 δολάρια.
Πολύ ανεξάρτητος δεν είσαι;
Ετσι λένε.
Βάλε την άμαξά σου στην αποθήκη.
Ολα αυτά τα παιδιά είναι...;
Οχι! Είναι οι βοηθοί μου. Ο Θεός μαζί μας.
Δε θέλει κανείς μεγάλος να δουλέψει μαζί σας;
Επεσε χρυσός πυρετός στην περιοχή.
Αυτοί απομείνανε μόνο.
Θα τους φτιάξω "ζαχαρόβυζα".
Νταν, τι είναι τα "ζαχαρόβυζα";
Αυτό είναι για μένα.
Α γορίλα μυρίζει εδώ μέσα.
Τι με κοιτάτε έτσι;
Σας βλέπω πίσω απ' την πλάτη μου.
Γιατί;
Είστε ο πρώτος νέγρος που βλέπουμε.
Αρα, θα πρέπει να χαίρεστε.
Και κάτι διαφορετικό για αλλαγή.
Είστε παντού μαύρος;
Εκτός απ' το άσπρο των ματιών μου.
Και το τέτοιο σας, ξέρετε...
Ναι, κι αυτό μαύρο είναι.
Βλέπεις; Είναι ίδιος μ' εμάς, εκτός απ' το χρώμα.
Ιδιος μ' εσάς;
Ιδιος μ' εσάς!
Παιδιά!
Ο πατέρας μου ήταν γενναίος Μαυριτανός.
Δυο μέτρα στο μπόι.
Φορούσε κόκκινο μαντίλι στο κεφάλι.
Είχε γιαταγάνι στη μέση...
απ' το καλύτερο ατσάλι του Τολέδου.
Εκλεψε μια γυναίκα...
λαμπερή και μαύρη.
Την πήρε στα χέρια του...
την τύλιξε με μια ζεστή κουβέρτα...
και την πήρε μαζί του.
Πήγαν σ' ένα κάστρο...
έριξε την πόρτα με τον κορμό μιας βαλανιδιάς...
και σκότωσε τους πάντες μέσα!
Μόνο για να μείνουν αυτοί το βράδυ.
Αργότερα...
όσο εκείνη κοιμόταν...
πήγε στον προμαχώνα...
κι έγινε βασιλιάς.
Αλήθεια είναι όλα αυτά;
Κι αν δεν είναι, θα 'πρεπε να ήταν.
Σβήστε τις λάμπες!
Σβήσ' τη λάμπα!
Να δουλεύετε καλά.
Να μη βρίζετε, ούτε να ακούτε βρισιές.
Να πλένετε τα πόδια. Να προσεύχεστε.
Μάλιστα.
Πρέπει να δείξετε τι είστε ικανοί να κάνετε.
Ετσι νομίζω.
Ο Θεός μαζί σου, γιε μου.
-Μην είσαι άτακτος. -Οχι.
Και να προσέχεις.
Μην ανησυχείς.
Γεια σου, παππού.
Σε 60 μέρες πρέπει να έχουμε γυρίσει.
Δυο πράγματα θέλω.
Τι;
Να ξαναγυρίσεις και να μου φέρεις ένα γαλάζιο κολιέ.
Δεν ζητάς και πολλά, Ανν.
Δε χρειάζομαι πολλά.
Αν αντιμετωπίσεις πρόβλημα, ειδοποίησε τον Ανς.
Θα σε σκέφτομαι κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ.
Αν το κάνεις αυτό, δε θα κλείνεις μάτι.
-Ετοιμος, κύριε Νάιτλινγκερ; -Εδώ και ώρα, κύριε Αντερσεν.
Πάμε στο Μπελ Φουρς.
Ξεκινήστε!
Μάλιστα. Ξεκίνα, Γουήντυ!
Ξεκίνα, Τσάρλυ!
Ξεκίνα, Μπομπ!
Ξεκίνα, Τζιμ!
Μην τα φέρνετε προς τα δω.
Κρατάτε τα προς τα κει.
Μπράβο, Κοκαλιάρη.
Πας καλά, Χόμερ.
Αν πάνε πιο γρήγορα, θα χάσουν όλο το λίπος.
Κι έτσι χάνω λεφτά.
Θα κοιτάξουμε να πάμε στο Στιλ Μέντοους απόψε.
Εντάξει, βάλτε τα στη γραμμή!
Πρέπει να κατέβουν προς τα κάτω.
Να κατέβουν την πλαγιά.
Πήγαινε εκεί που ήσουν!
Πήγαινε κάτω, Χάρντυ!
Ενα ξεστράτισε. Να πάω να το φέρω;
Ομορφα. Μη σταματάς. Πήγαινε μαζί τους.
Προχώρα με την άμαξα.
Κοιμόσουν.
Συγγνώμη, κύριε Αντερσεν.
Σε πληρώνω ολόκληρο μεροκάματο και θέλω να δουλεύεις όλη μέρα.
Σας ξεθέωσε σήμερα, ψέματα μικρέ;
-Ετσι θα είναι κάθε μέρα; -Ναι.
Και τις Κυριακές;
Δεν υπάρχουν Κυριακές δυτικά του Ομαχα.
Κοκαλιάρη, δώσ' το αυτό στον Χάρντυ.
Πρόσεχε, καίει.
Δεν το είχα παρατηρήσει...
αλλά οι περισσότεροι που ξέρω είναι πιο ήσυχοι απ' τον κύριε Αντερσεν.
Ησυχος είναι, απλώς φωνάζει.
Ο νεαρός μας ακολουθεί όλη μέρα.
Το ξέρω.
Ποιος είναι;
Ενας μπελάς.
Θα τον αφήσεις έτσι;
Κύριε Νάιτλινγκερ, εσύ στην κουζίνα σου κι εγώ στα υπόλοιπα.
Ξέρεις, στον εμφύλιο...
είχα έναν αξιωματικό...
σαν κι εσένα.
Σώπα!
Για να μη τα πολυλογώ, τον πυροβόλησα στον κώλο...
έξω απ' το Βίκσπουργκ.
Εγώ θα σε κρεμούσα.
Κι όμως μου έδωσαν μετάλλιο.
Στο δικό μου σύνταγμα, κ. Νάιτλινγκερ...
με ξέρανε σαν "Σιδεροχέρη".
Να το θυμάσαι αυτό.
Για ξυπνάτε!
Χάρντυ, ξύπνα!
Χόμερ! Ξύπνα! Σκούντα και τον Κοκαλιάρη να ξυπνήσει.
Σηκωθείτε!
Πετάξτε τις κουβέρτες και ντυθείτε αμέσως.
Ελα, Τζιμ. Σήκω, ξύπνα!
Σηκωθείτε!
Μη μας πιάσει ο ήλιος.
Τι έχουμε για πρωινό;
Κομπόστα μήλο, μπέικον και φρυγανιές.
Ξέχνα τα μήλα.
Δώσ' τους μπέικον με φρυγανιές και φύγαμε!
Θα μας χτυπήσει ο ήλιος;
Ο ήλιος;
Εγώ μόνο άστρα βλέπω.
Θα δεις πιο πολλά αν δεν κουνηθείς.
Φέρτε τα από δω.
Ελα από δω, κύριε Νάιτλινγκερ!
Προσέχετέ τα. Να πηγαίνουν κόντρα στο ρεύμα.
Κόντρα στο ρεύμα, κύριε Νάιτλινγκερ. Πιο κάτω θα κολλήσουμε στην άμμο.
Κόντρα στο ρεύμα και να έχουν το κεφάλι απέξω.
Ελα.
Κόντρα στο ρεύμα, για να μην έχουν να κολυμπάνε.
Κόντρα στο ρεύμα, έτσι μπράβο.
Μπράβο.
Ολα κόντρα στο ρεύμα.
Πηγαίνετέ τα προς τα πάνω, μέχρι να περάσουν όλα.
Βοήθεια!
Ελα.
Αυτός εδώ ξεστράτισε.
Είσαι καλά;
Κάτσε στην πλάτη του να του βγάλεις το νερό.
Σηκώστε τον.
Φέρε τα πράγματά σου εδώ.
Δε θα χρεώσω τις μέρες που σας ακολουθώ.
Προσλαμβάνεσαι όπως κι οι υπόλοιποι.
Αν είσαι εντάξει, μένεις.
Αν όχι, έχεις πολύ δρόμο πίσω.
Ει, εσύ!
Παρά τρίχα να τον αφήσεις να πεθάνει.
-Προσπάθησα να σας το πω. -Σκοτώθηκες στην προσπάθεια!
Εκανα ό,τι μπορούσα.
Αν φώναζες, θα σ' ακούγαμε.
Δε μου έβγαιναν οι λέξεις.
Θα σου 'βγαιναν αν ήθελες. Απλώς δεν ήθελες και τόσο.
Μα το Θεό, προσπάθησα.
Δεν αρκεί η προσπάθεια.
Παρά τρίχα ν' αφήσεις το φίλο σου να πνιγεί στον ποταμό.
-Κάλιο να πέθαινα παρά να έκανα κάτι τέτοιο. -Είσαι ψεύτης!
Δε φταίω εγώ που τραυλίζω.
Ακου να δεις, μυξιάρικο...
σταμάτα τις κλάψες, αλλιώς θα πάρεις δρόμο.
Η σταματάς, ή γυρνάς πίσω. Ακουσες;
Καθίκι.
Τι είπες;
-Ρε καθίκι! -Για πες το ξανά.
-Ρε μαλακισμένο καθίκι! -Πες το πιο γρήγορα!
Ρε μαλακισμένο, ηλίθιο καθίκι!
Δε θέλω να με λένε συχνά έτσι.
Τα κατάφερα.
Μ' ακούσατε;
Τα κατάφερα.
Σιμαρρόν.
Δεν πρόλαβα να σ' ευχαριστήσω που μ' έσωσες.
Θα σ' το χρωστάω.
-Είμαι υπόχρεος. -Αλήθεια;
Πόσα δολάρια;
Δεν μπορώ να σου δώσω δολάρια, γιατί δεν έχω.
Για μένα, μόνο τα λεφτά μετράνε.
Μια στιγμή.
Αυτό το βρήκα στο δρόμο.
Δεν είναι χρυσό, αλλά είναι ωραίο.
Με περνάς για χαζό;
Οχι, όχι, δε ήθελα να σε προσβάλω.
Τι να το κάνω αυτό;
Εσύ το έγραψες;
Είναι τυπωμένο στο χαρτί. Προσπαθώ να το μάθω.
Είναι πολύ απλό. Σαν αριθμητική.
Το μόνο που κάνεις...
είναι να μετράς γραμμές και διαστήματα. Σου λένε τις νότες.
Δεν είναι δύσκολο.
Εμένα μου φαίνονται αλαμπουρνέζικα.
Κάποιος Βιβάλντι το έγραψε.
Ωραίο είναι.
Αν είναι ουίσκι απ' το Τεννεσσή, βάλε μου κι εμένα λίγο.
Κάνει καλό στους ρευματισμούς.
Πάνε παρέα με τα γεράματα.
Φριχτά τα γεράματα.
Μου τη δίνουν.
Κι εμένα δεν είναι μακριά και μου τη σπάει.
Ο μεγάλος μου γιος...
θα ήταν τώρα σαραντάρης. Μεσήλικας.
Αν ζούσε.
Εχασες το γιο σου;
Δυο γιους έχασα.
Τα 'χε μαζί μου.
Η μπορεί να τα 'χα εγώ μαζί του.
Δεν ξέρω.
Δε βρίσκω απάντηση.
Σου δίνεται άλλη μια ευκαιρία.
Δεν είναι δικά μου.
Θα μπορούσαν.
Πήγα στο Ντένβερ με τον ξάδερφό μου, τον Γκράιμς...
κι είχε ένα καμπαρέ.
Οταν δεν έβλεπε ο τύπος, χωθήκαμε κάτω απ' την τέντα.
Ηταν μια τύπισσα στη σκηνή που χόρευε χορό της κοιλιάς.
Πέταξε πέρα το φόρεμα και χόρευε γυμνή.
-Ολόγυμνη; -Απ' την κορφή ως τα νύχια.
Πώς ήταν;
Ο αφαλός της ήταν τόσο μεγάλος, που χωρούσε ολόκληρο δάχτυλο μέσα.
Κι εγώ είδα για πρώτη φορά στο Μπένμποου. Πριν από 50 χρόνια.
Πρέπει να ήταν η ίδια τύπισσα.
Σήμερα είναι πολύ πιο ανθρώπινος.
Κοιμήθηκε καλύτερα. Ηπιε και κάμποσο.
Υπάρχει ποτό;
Τους είδα να πίνουν χτες βράδυ με τον κύριο Νάιτλινγκερ.
Το κρύβει σ' ένα συρτάρι στην άμαξα.
Ποιο συρτάρι;
Ελα, γρήγορα. Δώσ' το.
Ελα, γρήγορα.
Γουήντυ, έλα.
Γρήγορα. Ολοι βιάζονται.
-Χάνεις χρόνο. -Το παιγνίδι είναι αμαρτία.
-Και λοιπόν; -Δεν παίζεις, κλέβεις!
-Πιο μεγάλη αμαρτία. -Οχι άμα δεν σε πιάσουν.
-Ελα, ένα πάρε μόνο. -Ελα, Γουήντυ.
Αι στην οργή.
Ελα, Γουήντυ. Γρήγορα.
Σύρμα! Ερχεται.
Πολύ τις Παναγίες μου κάνετε.
Τι μαγειρεύετε;
Τίποτα, κύριε Νάιτλινγκερ.
Απολύτως τίποτα.
Τ' αγόρια όλο και κάτι μαγειρεύουν.
Τι να είναι αυτή τη φορά;
Τίποτα, λόγω τιμής. Κουβεντιάζουμε.
Αν λέτε ψέματα, ένα να θυμάστε:
θα κάνω μια έτσι και θα σας καταπιώ.
Λίγο βούτυρο στο κεφάλι και θα πάτε με τη μια κάτω.
Ελα.
Γρήγορα.
Πήγαινε, πήγαινε.
Ψάξε εκεί που βάζει τα φάρμακα.
Γρήγορα.
Ελα, Γουήντυ, μην καθυστερείς.
Ελα.
Γρήγορα, Γουήντυ.
-Ελα. -Δεν είναι εδώ.
Κοίτα παραδίπλα.
Γρήγορα.
Αντε. Κρατάμε τσίλιες εμείς.
Το βρήκα.
Μη σου πέσει.
-Ζεστός καφές. -Σ' άκουσα να έρχεσαι.
Είμαι πτώμα.
Ο Χοντρούλης είναι!
Ξέρει να νανουρίζει τις αγελάδες.
Δεν είναι σκοπιά. Ηταν εδώ.
Ακριβώς. Είναι...
ο Στηβ κι ο Σιμαρρόν.
Εγώ ακούω πολλές φωνές.
Τι γίνεται εδώ;
Γουήντυ, έτσι και πίνεις τόσο μεγάλες γουλιές...
θα χάσεις τη σειρά σου στον άλλο γύρο.
Πέρνα το.
Σας βλέπω διπλούς.
Και το φεγγάρι είναι διπλό.
Θα πάω να κοιμηθώ μόλις τα καταφέρω να σηκωθώ.
Μόνο μην ξυπνήσεις τον Σιδεροχέρη.
Ο κυρ Ατσαλο-σιδεροχέρης. Καθίκι να σου πετύχει.
Σου 'κοψε όμως το τραύλισμα κι έβαλες την ουρά στα σκέλια.
Χοντρούλη...
μπορούσα να έκοβα το τραύλισμα εδώ και πολύ καιρό.
-Και γιατί δεν το 'κοψες; -Δεν ήξερα ότι ήθελαν οι άλλοι.
Πρώτη φορά μεθάω.
Τι θα γίνει, θα μας ξεράσεις;
-Τ' αποφάσισα. -Τι;
Ετσι και μου ξαναπεί ο Σιδεροχέρης ότι θα μας προλάβει ο ήλιος...
θα του το κάνω.
Ποιο;
Αυτό.
Ποιο;
Δεν αποφάσισα ακόμη.
Τι έγινε το μπουκάλι;
Ερχεται.
Ξέρεις ποιον μου θύμισες; Τον κύριο Νάιτλινγκερ.
Αυτό το καθίκι ο μαύρος μαγειρεύει πιο καλά κι απ' τη μάνα μου.
Πάμε πριν μας ανακαλύψει.
Ναι, πάμε.
Είδες πόσο ροζ είναι οι παλάμες του κυρίου Νάιτλινγκερ;
Ωραίες είναι.
Συνεχίζουμε κι εμείς, κύριε Νάιτλινγκερ;
Πότε ήπιες πρώτη φορά;
Οταν ράγισε πρώτη φορά η καρδιά μου.
Και τελευταία.
Ηταν μεγαλύτερή μου και πονηρή.
Και περπατημένη.
Μου 'πε ότι δεν άντεχε ούτε στιγμή να με βλέπει...
μου 'δωσε μισό γαλόνι ουίσκι κι εξαφανίστηκε.
Και το κατέβασες όλο;
Το έστυψα.
Από τότε πίνω μόνο ουίσκι.
Ημουν 17 χρονών.
Αυτή ήταν σχεδόν 22.
Την έλεγαν...
Οσεόλα.
Σα να μου φαίνεται ότι τώρα τα παιδιά βιάζονται.
Βιάζονται να μεγαλώσουν.
Δε μεγαλώνουν όμως με το ποτό.
Θα το καταλάβουν το πρωί.
Ν' αρρωστήσετε όλοι μαζί!
Θα πρέπει να ήταν μολυσμένο το νερό.
Αυτό θα σας κάνει καλό.
Ελα, αγόρι μου.
Πίσω. Ανοιξέ το καλά.
Ορίστε.
Καλημέρα, κύριοι.
Κύριε Νάιτλινγκερ, θα ήθελα φασόλια και λάχανο απόψε...
με μπόλικο κρέας και κόκκινες πιπεριές.
Κάνε και καμιά σάλτσα με το λίπος.
Ερχομαι αμέσως.
Βιαστείτε. Θα μας πιάσει ο ήλιος.
Εξω τη γλώσσα.
Πίσω το κεφάλι.
Ανοιξε κι άλλο.
Για πού το 'βαλες;
Πιάσ' τον, Νταν.
Γύρνα πίσω.
Κουτσούβελο είσαι.
Αν ήσουν ψάρι, θα σε ξανάριχνα στο νερό.
Παιδιά! Κοιτάξτε εδώ!
Κοιτάξτε τι βρήκα.
Να σου γνωρίζω τα παιδιά.
Σαν να μας έπιασε στα πράσα.
Κι εμείς όμως σε πιάσαμε στα πράσα.
Θα 'χεις αρκετό μυαλό για να μη βάλεις τις φωνές.
Τι έπαθες, νεαρέ;
Με κοιτάς λες κι είμαι δικέφαλος.
Θ' αναρωτιέσαι από πού ξετρύπωσα, ε;
Ξέρεις ότι σας ακολουθούμε μέρες;
Τι έχεις να πεις;
Δεν άκουσα, μικρέ.
Δεν άκουσα!
Δε θα πω τίποτα.
Είσαι ήσυχο παιδάκι.
Αν μπορούσα, θα σου 'δινα βραβείο.
Μ' αρέσουν τα ήσυχα παιδιά.
Λοιπόν, ήσυχο παιδί...
θα σ' αφήσω να φύγεις.
Πρόσεξε όμως καλά τι θα σου πω.
Δε θα γυρίσεις στον κύριο Αντερσεν χεσμένος απ' το φόβο...
να του πεις ότι κάποιοι κακοί σας ακολουθούνε μέρα νύχτα!
Δε θα πεις λέξη.
Θαρρείς πως θα χαρούν όλοι και θα σου πουν "μπράβο".
Θα σ' αγκαλιάσουν και θα πουν τι καλό παιδί που είσαι.
Δε θα καταφέρεις τίποτα όμως, αγόρι μου.
Και ξέρεις γιατί;
Ακου με προσεκτικά. Ξέρεις γιατί;
Γιατί θα έρθω μια νύχτα στα σκοτεινά.
Θα έρθω στις μύτες των ποδιών μου...
και δε θα μ' ακούσεις.
Θα 'ρθω, που λες, μ' ένα μαχαίρι...
φρεσκοακονισμένο...
και θα χαράξω ένα χαμόγελο στο λαιμό.
Απ' τη μιαν άκρη στην άλλη.
Εγινα σαφής, αγόρι μου;
Είναι ξεκάθαρα τα πράγματα;
Είναι ξεκάθαρα;
-Είναι; -Ναι. Είναι.
Τράβα πίσω!
ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ
Οχι, δεν πάω.
-Πρέπει να πας σκοπιά. -Δεν πάω.
-Είναι η σειρά σου. -Δεν πάω.
Γιατί;
Δεν πάω.
-Τι συμβαίνει, Νταν; -Τίποτα. Παράτα με ήσυχο.
Κύριε Αντερσεν, μπορώ να σας μιλήσω;
Λέγε.
Για τον Νταν.
Τι έπαθε;
Δε θέλει να πάει σκοπιά.
-Αρρωστος είναι; -Οχι.
Εσπασε τίποτα;
Οχι.
Για να πω την αλήθεια...
νομίζω ότι φοβάται το σκοτάδι.
Ελα εδώ.
Τι έχεις πάθει;
Τίποτα.
-Εκανες σκοπιά χτες βράδυ. -Μάλιστα.
-Κι όλα πήγαν μια χαρά. -Μάλιστα.
Αν δεν πας απόψε, κάποιος άλλος θα κοιμηθεί λιγότερο.
Μη γίνεσαι βάρος στους άλλους.
Μάλιστα.
Δε σε κλέβω, δε με κλέβεις. Ούτε ψίχουλο απ' την πίτα.
Τι έχεις πάθει;
Η δουλειά σου, δουλειά σου κι η δουλειά μου, δουλειά μου.
Για πρόσεξε, κύριε Νάιτλινγκερ. Το καλό που σου θέλω.
Πώς είναι να φοβάσαι;
Λες ότι του φέρθηκα πολύ σκληρά;
Ακριβώς.
Δε λέω ότι έχω πάντα δίκιο.
Τότε...
μπορείς να φας ένα κομμάτι γλυκό.
Πρόσεχε! Είναι λίγο εκνευρισμένα.
Αστεία δεν φαίνονται από δω;
Τα γυαλιά μου!
Πάω να σ' τα φέρω.
-Πρόσεχε, Τσάρλυ. -Μην ανησυχείς. Δεν παθαίνω τίποτα.
Ελα.
Πρόσεχε, Τσάρλυ.
Μη φοβάσαι.
Πρόσεχε!
Σταμάτα ν' ανησυχείς.
Τα βρήκα.
Ελα πάνω. Φύγε γρήγορα.
Πρόσεχε, Τσάρλυ. Μην τα τρομάξεις.
Με περικυκλώνουν!
Τσάρλυ!
Είναι κάτι φορές που...
είναι δύσκολο να χωνέψεις...
τι νόημα έχουν όλα αυτά.
Ηταν καλό παιδί.
Θα γινόταν καλός άντρας.
Δεν πρόλαβε.
Ο θάνατος μπορεί να σε βρει παντού...
ανά πάσα στιγμή.
Ευπρόσδεκτος δεν είναι, μα...
αν κάνεις πάντα ό,τι μπορείς...
κι έχεις βάλει τα δυνατά σου...
τότε είσαι, ας πούμε, έτοιμος να σε πάρει.
Γυρίστε πίσω.
Ολοι σας.
Πήγαινε κι εσύ.
Τι συμβαίνει;
Απομεινάρια του εμφύλιου.
Δεν έσκαψαν καν κανονικό τάφο.
Δεν έχει σημασία πως σε θάβουν...
αλλά πώς σε θυμούνται.
Καλύτερα να γυρίσω στο Φορτ Σμιθ και...
να δω τι κάνουν οι Ινδιάνοι.
Εσείς πηγαίνετε ανατολικά. Πες στον κ. Νάιτλινγκερ ότι είναι υπεύθυνος.
Γιατί να μην είμαι εγώ;
Η μεγάλη γλώσσα δε σε κάνει μεγάλο.
Σιμαρρόν, έλα δω!
Αυτές εκεί δε φοράνε τα φουστάνια τους.
Οχι, δεν τα φοράνε.
Πολύ όμορφες. Ποιες να 'ναι;
Πού να ξέρω; Πάμε να δούμε.
Ελάτε, κορίτσια.
Κρυφτείτε γρήγορα πίσω απ' το βαγόνι.
Γρήγορα.
-Καλημέρα, παιδιά. -Καλημέρα σας.
Καλημέρα σας.
Ωραία μέρα, έτσι δεν είναι;
Πάτε μακριά;
Μάλιστα. Στο Μπελ Φουρς.
Πού είναι το αφεντικό σας;
Ο κύριος Αντερσεν. Είναι στο Φορτ Σμιθ.
Εντάξει, τότε.
Πώς σε λένε;
Σιμαρρόν με φωνάζουν.
Κι εγώ είναι η Κέητ, για τους φίλους.
Κι ο μικρούλης εδώ που έχει κοκκινίσει;
Αυτός είναι ο Χόμερ.
Γεια σου, Χόμερ.
Γεια σας.
Πόσοι άντρες είστε όλοι μαζί;
Αν το πάμε με την ηλικία, έχουμε δυο δεκαπεντάρηδες.
Θεέ μου!
Αν το πάμε με το τι μπορούμε να κάνουμε, είμαστε έντεκα.
Συμπάθα με.
Σε μια τέτοια περιοχή, μια αβοήθητη γυναίκα θα ήθελε να μάθει...
αν υπάρχουν άντρες τριγύρω.
Αντρες που να μπορούν να μας φροντίσουν στο δρόμο.
Εμείς πάντως, σαν άντρες πληρωνόμαστε.
Φαίνεσαι αρκετά άντρας για να πληρώνεσαι σαν άντρας.
Με θέλατε τίποτα, κυρία Κόλλινγουντ;
Αυτή είναι η Φοίβη.
Πολύ εμπόρευμα έχεις βάλει στη βιτρίνα, Φοίβη.
Κάλυψε κάτι προτού σε πιάσει πνευμονία.
Τι γλυκό αγοράκι!
Θες να έρθεις μέσα, χρυσό μου;
Θα τα χάσεις να δει πόσο όμορφα είναι.
Νομίζω ότι ο Χόμερ μόλις γλίτωσε ένα δολάριο.
Οπότε μένεις εσύ.
Με το συμπάθιο, κυρία.
Αλλά είστε σαν τη μάνα μου.
Να 'μουνα μάνα σου και θα σου μάθαινα εγώ.
Τι δηλαδή;
Τρόπους, πρώτα απ' όλα.
Καλημέρα σας.
Φρόντισε να γυρίσουν όλοι στα πόστα τους. Εχω να μιλήσω με την κυρία.
Λέγομαι Νάιτλινγκερ...
και είμαι υπεύθυνος για τα παιδιά.
Εγώ είμαι η κυρία Κόλλινγουντ και...
είμαι υπεύθυνη για τα κορίτσια.
Ακουσα από έναν αλαφιασμένο νεαρό...
ότι έχει κάτι παστρικιές εδώ πέρα.
Τι θέλεις από μένα;
Κυρία μου, ξέρετε πώς είναι τα αγοράκια.
Ονειρεύονται απαλά δέρματα και ατίθασα μαλλιά.
Και να τους κλειδώσω, θα βρουν τρόπο να 'ρθουν εδώ.
Δεν μπορώ να κάνω και πολλά.
Είμαι σίγουρος ότι θα σταθείτε στο ύψος σας.
Είναι καλύτερα να το δοκιμάσουν μια πιο κατάλληλη στιγμή της ζωής τους.
Ισως θα ήταν καλύτερα να περιμένουν κανένα χρόνο ακόμα.
Η ακόμα και δυο.
Με λίγη τύχη, θα 'χω αποσυρθεί μέχρι τότε.
Καλό είναι για πρώτη φορά να δοκιμάσουν...
με το κορίτσι που αγαπούν.
Εντάξει.
Θα φύγουμε.
Είστε γοητευτική και ευαίσθητη κυρία.
Εσύ;
Εγώ έχω την όρεξη...
την ωριμότητα και τα μέσα...
αλλά δυστυχώς, δεν έχω χρόνο.
Τα βρήκες;
Ναι.
Μπορείς να τα φτιάξεις;
Ετσι νομίζω.
Θα μας προλάβεις την ώρα του φαγητού;
Θα κάνω ό,τι μπορώ.
Χόμερ, μείνε να τον βοηθήσεις.
-Κύριε Αντερσεν... -Ξέρω.
Μας ακολουθούν εδώ και μια ώρα.
-Τι λέτε να θέλουν; -Το κοπάδι.
Κάνε τη δουλειά σου εσύ, σαν να μην τους είδες.
Θα το πω και στους άλλους.
Μπορείς να κάνεις κάτι δύσκολο;
Βέβαια.
Θέλω να γυρίσεις πίσω και...
να βρεις τον κύριο Νάιτλινγκερ.
Τι να του πω;
Να πάρει το όπλο του και να έρθει αμέσως εδώ.
Μάλιστα.
Κύριε Αντερσεν;
Δεν βρίσκω τον Γουήντυ.
Τον έστειλα να βρει τον κύριο Νάιτλινγκερ πριν από μια δυο ώρες.
Δεν ξέρω πού στην ευχή είναι.
Φαίνεται πως θα φάμε κρύο φαγητό.
Θέλετε να πάω;
Μακάρι να μπορούσαμε να πάμε όλοι, αλλά...
πρέπει να μείνουμε εδώ.
Εχει ένα κομμάτι παστό κρέας. Πάρε και δώσε στους άλλους.
Μόλις νυχτώσει...
θα σκάσουν μύτη.
Θέλουν το κοπάδι.
Δεν ξέρω ποιοι είναι, ούτε πόσο ζόρικοι είναι.
Τώρα νομίζουν ότι είμαστε ένας μεγάλος κι ένα μάτσο παιδιά.
Κι αυτό θα τους αφήσουμε να πιστέψουν.
Ξέρω ότι είστε κάτι περισσότερο...
αλλά δεν είναι η ώρα να το αποδείξουμε.
Θα κάνετε σαν να έχετε τελειώσει μόλις το σχολειό και...
δεν θα πάθετε τίποτα.
Πηγαίνετε τώρα να μαζέψετε ξύλα.
-Τι έπαθες; -Επρεπε να σας το είχα πει.
Τι να μου είχες πει;
Μας ακολουθούν κάμποσο καιρό.
Επρεπε να σας το πω, αλλά φοβόμουνα.
-Είπαν ότι θα με σκοτώσουν. -Ποιος σ' το είπε;
Εκείνος με τα μακριά μαλλιά που είχε έρθει για δουλειά.
Μην ανησυχείς. Δε φταις εσύ.
Είσαι πολύ γενναίος.
Τράβα να βοηθήσεις τους άλλους να φέρετε ξύλα.
Γεια χαρά.
Να θυμάστε τι σας είπα.
Βρε, βρε, βρε!
Ο κύριος Γουίλ Αντερσεν απ' το Νταμπλ Οου.
Ξέραμε ότι θα σου 'παιρνε πολύ να οδηγείς ζώα και παιδιά...
αλλά όχι και τόσο πολύ.
Ερχεται ο χειμώνας παλιόφιλε...
και πρέπει να πάμε το κοπάδι στο Μπελ Φουρς.
Πόσο μακριά είπες ότι 'ναι;
Δεν είπα.
Αν έλεγες.
Τέσσερις-πέντε μέρες.
Μάλλον δυο τρεις.
Πεινάω.
Απ' ό,τι θυμάμαι είχες μια άμαξα κι ένα νέγρο.
Πού είναι;
Πίσω. Εστειλα ένα μικρό να δει γιατί καθυστερούσε.
Τον ξέρω τον μικρό.
Φέρ' τον εδώ.
Δεν νομίζω να εννοείς αυτόν τον νεαρό!
Είσαι καλά, μικρέ;
Μάλιστα.
Κύριε Αντερσεν...
φαίνομαι απ' αυτούς που θα 'δερναν ένα αθώο παιδάκι;
Εμένα μου φαίνεσαι σαν σκουλήκι, κάθαρμα.
Δεν πίστευε το ίδιο η μανούλα μου.
Πήγαινε εκεί και κάτσε κάτω.
Πήγαινε. Αμέσως!
Κάθησε κάτω!
Καθήστε και οι υπόλοιποι! Αμέσως!
Λοιπόν, παλιόφιλε...
τώρα θα μου δώσεις το όπλο.
Ετσι, μπράβο.
Φέρε και τη ζώνη γιατί δεν θα τη χρειαστείς.
Μπράβο.
Μάζεψέ την και δώσε μού την.
Μάλλον δεν άκουσες τι είπα.
Είπα να μαζέψεις τη ζώνη και να μου τη δώσεις, αμέσως!
Περηφάνια.
Ξεροκεφαλιά και περηφάνια.
Τα θαυμάζω αυτά.
Αυτό είναι, αλήθεια...
αξιοθαύμαστο προσόν.
Για να πω την αλήθεια, ούτε εγώ θα τη μάζευα.
Κύριε Αντερσεν...
πόσο λες ότι κάνει κάθε γελάδι;
Δεκαπέντε δολάρια;
Δεκαέξι;
Μπορεί και δεκαεφτά το κεφάλι;
Λοιπόν, παλιόφιλε...
είμαι έτοιμος να γίνω πλούσιος.
Ελα δω, εσύ!
Ελα δω αμέσως. Σήκω πάνω.
Το κράτησες το μυστικό μας, ε;
-Απάντησέ του. -Μάλιστα.
Δεν θ' ακούς πια αυτόν.
Εμένα θα κοιτάς τώρα, κατάλαβες;
-Πόσων χρονών είσαι; -Μόλις μπήκα στα 13.
Αλήθεια;
Στην ηλικία σου, εγώ είσαι σκοτώσει κιόλας.
-Εχεις κάνει εσύ τίποτα τέτοιο; -Οχι.
Το φαντάζομαι.
-Είσαι ο πιο μικρός της οικογένειας; -Μάλιστα.
Πού είναι τα γυαλιά σου;
Φορούσες γυαλιά. Πού είναι;
Δεν έχει φακό εδώ.
Τα έσπασες;
Κοίτα να δεις...
σαν να βλέπω τον εαυτό μου στα νιάτα μου.
Και θυμάμαι που με φώναζαν κύριο.
Θα τα 'θελα πίσω όταν τελειώσετε. Ανήκαν πάντα στην οικογένειά μου.
Δεν θα τα πάρεις πίσω.
Αρκετά.
Είδαμε τι μπορείς να κάνεις μ' ένα μικρό.
Δεν ήρθε η ώρα να τα βάλεις και μ' ένα μεγάλο;
Εσένα, εννοείς;
Ναι. Πες στους δικούς σου να μην ανακατευτούν.
Την καταβρίσκεις, ε;
Εσύ, δεν γουστάρεις;
Εδώ που τα λέμε...
τα 'χεις τα χρονάκια σου.
Ναι, σου ρίχνω 30 χρόνια.
Εχω σπάσει τη μέση και το γοφό μου δυο φορές.
Και στη χειρότερη μέρα μου, σε κάνω σκόνη.
Δε το νομίζω.
Θα το νομίσεις.
Κάντε πέρα!
Είσαι δικός μου. Ολόδικός μου.
Σήκω πάνω, ρε καθίκι.
Ρε κάθαρμα!
Στ' άλογα!
Σταμάτα, ρε καθίκι.
Αι στο διάβολο!
Γύρνα πίσω! Θέλω να τη δεις να σου 'ρχεται!
Σταμάτα, είπα!
Είσαι δικός μου, γέρο-ξούρα.
Ασ' τον!
Ελα πίσω.
Κάντε πίσω όλοι.
Φεύγουμε.
-Και τα παιδιά; -Δεν θα πάνε πουθενά.
Πάρτε τα όλα εκτός απ' τη φωτιά.
-Τι έγινε εδώ; -Ζωοκλέφτες.
Μας ακολουθούσαν από τότε που φύγαμε.
Γιατί του το έκαναν αυτό;
Ο κύριος Αντερσεν άρχισε τον καυγά.
Δεν μπορούμε να του κάνουμε τίποτα;
Μπορείτε.
Να φανείτε άντρες.
Κύριε Νάιτλινγκερ...
τα τρομάζεις τα παιδιά.
Θες να σε ανασηκώσω;
Οχι.
Μπορείς να πιεις λίγο ουίσκι;
Οχι.
Υπάρχει κάτι...;
Θέλω να φροντίσεις...
να γυρίσουν τα παιδιά σπίτια τους.
Θα το φροντίσω.
Το καλοκαίρι πάει.
Οπου να 'ναι.
Είμαι περήφανος για σας.
Για όλους σας.
Ολοι θέλουν...
τα παιδιά τους να είναι...
καλύτερα απ' αυτούς.
Εσείς, είστε.
Μπορεί να φαίνεται...
λίγο ερημικό το μέρος που τον αφήνουμε.
Δεν είναι όμως μόνος.
Διότι...
πολλοί όμοιοί του αναπαύονται εδώ μαζί του.
Τα λιβάδια...
ήταν κάτι σαν μάνα για τον κύριο Αντερσεν.
Σ' αυτά ανήκε.
Αυτά τον φρόντιζαν όσο ζούσε...
αυτά τον αναζωογονούσαν...
όσο κοιμόταν.
Τι έγινε;
Τι πάτε να κάνετε;
Δεν θέλαμε να το κάνουμε αυτό, αλλά ξέραμε ότι δεν θα μας αφήνατε.
Θα πάρουμε πίσω το κοπάδι...
και θα το πάμε στο Μπελ Φουρς.
Θα σκοτωθείτε.
Θα τελειώσουμε τη δουλειά.
Καλύτερα να 'χετε ένα σχέδιο.
Λύστε με και θα το καταστρώσουμε μαζί.
Λύσ' τον.
Ρε, μούτρο!
Ελάτε εδώ!
Τι διάβολο έπαθαν;
Πάρτε τ' άλογα.
Κοιτάξτε εκεί.
Πάμε.
Εσύ είσαι πίσω απ' όλα αυτά, νέγρε;
Οχι από την αρχή. Μετά άλλαξα γνώμη.
Να βγάζεις το καπέλο σου όταν μου μιλάς!
Είσαι πολύ ήρεμος, αν και ξέρεις τι θα σου κάνω.
Τι έχεις να μου δείξεις που δεν το έχω δει;
Πρόσεξε πώς μου μιλάς, μαυροτσούκαλο!
Δώσ' μου το σκοινί.
Τι είναι αυτό;
Εχεις ξαναδεί τέτοιο; Εχει δει νέγρο να τρέχει;
Ελα!
Σήκω πάνω!
Αφού θα με κρεμάσεις...
θα 'θελα να κάνω μια προσευχή.
Εχεις ένα λεπτό.
Πες το τροπάρι σου.
Από πού ν' αρχίσω;
Ζητώ συγγνώμη που έμπλεξα με παντρεμένες.
Ντρέπομαι που έκλεψα στα χαρτιά.
Λυπάμαι που κάποιες φορές απομακρύνθηκα απ' την αλήθεια.
Συγχώρεσέ με που επικαλούσα μάταια το όνομά Σου...
που μεθούσα τα Σάββατα, που τεμπέλιαζα τις Κυριακές.
Μα πάνω απ' όλα...
συγχώρα με για όσους σκότωσα πάνω στο θυμό μου...
κι όσους θα σκοτώσω τώρα.
Πρέπει να 'σπασε το πόδι μου.
Μην το αφήσεις να σηκωθεί.
Θεέ μου, μη το αφήσεις να σηκωθεί.
Πρέπει να 'σπασε το πόδι μου.
Το άλλο είναι στραμπουλιγμένο.
Ει, εσύ!
Ελευθέρωσέ με, αγόρι μου.
Σε παρακαλώ!
Θα σ' το ξεπληρώσω.
Σ' το υπόσχομαι.
Σ' ευχαριστώ.
Μη!
Σταματήστε το!
Παιδιά είναι όλα!
Τι θέλετε να γράφει πάνω;
Το όνομά του. Γουίλ Αντερσεν.
Τίποτα άλλο;
Σαν τι;
Συνήθως γράφουν "Αναπαύσου εν Ειρήνη".
"Αιωνία η μνήμη του."
"Στον λατρευτό..."
Είχε οικογένεια;
Είχε παιδιά;
Ναι.
Τότε θα σκαλίσω: "Πολυαγαπημένος Σύζυγος και Πατέρας."
Εντάξει.
Δεν το βλέπω.
Κάπου εδώ θα είναι.
Θυμάμαι αυτό το δέντρο.
Θα πρέπει να έβρεξε πολύ.
Ισως το πήρε η βροχή.
Δεν θα το ξαναβρούμε τώρα.
Ελάτε.
Νομίζω ότι είμαστε κοντά.
Πάμε, θα μας πιάσει ο ήλιος.
ΓΟΥΙΛ ΑΝΤΕΡΣΕΝ ΠΟΛΥΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΣΥΖΥΓΟΣ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΑΣ